Delen en bloggen
Door: Monirah
Blijf op de hoogte en volg Monirah
26 Februari 2015 | Ethiopië, Addis Abeba
Schrijven is schrappen. Ik ben dan ook al vier keer opnieuw begonnen. Wat wil ik aan het begin van deze reis, dit nieuwe avontuur met jullie delen?
Ik probeer me allereerst te bedenken waarom ik mijn laatste reizen niet heb geblogt. Was het mijn volle programma ter plaatse, gebrek aan inspiratie, dacht ik dat mijn verhalen niet meer gelezen zouden worden? De enige reden waar ik langer bij stilsta, is dat ik mijn eerste reizen schreef over het vrijwilligerswerk dat ik deed. Sinds ik voor Livingstone werk, bestaan mijn reizen grotendeels uit werk. Dat zou het kunnen zijn. Mensen niet jaloers willen maken op mijn droombaan…
Verder mijmerend besef ik me, dat ik het misschien wel verplicht ben, jullie mee te nemen naar Afrika door te bloggen. Ik verkeer immers in de luxe positie dat ik ga. Door mijn ervaringen te delen kan ik iets voor jullie doen, maar meer nog voor mensen als Willy in Bukulula, voor mensen als Fikru (directeur van Dorcas Ethiopia), voor een gehandicapt kind als Naba. Ik mag ambassadeur zijn voor hun passie, moed en doorzettingsvermogen.
Immers, waarom organiseert Livingstone werkvakanties voor jongeren? Waarom bestaan er EO Eva reizen naar projecten van en voor goede doelen? Waarom neemt Dorcas ook vrijdag twintig mensen mee naar Ethiopie die ik mag begeleiden? Juist. Om jongeren een wereldervaring te bieden. Om te werken aan bewustwording. Om ambassadeurs te werven en ambassadeurs te laten zien wat er door hun steun al bereikt is. Om mensen ter plaatse te bemoedigen. Het mes snijdt aan twee kanten. Op reis gaan om te ontmoeten, samen te werken en elkaar te inspireren. De wereld een beetje mooier maken. Verhalen horen, opnemen en overdenken. Om ten slotte verhalen van hoop door te kunnen geven.
Dat is het! Ik schreef geen blog, omdat ik eigenlijk wil dat iedereen zelf gaat. Het Afrikaanse leven is nauwelijks te beschrijven. Daarover moet je ter plaatse horen, het ervaren en zelf(s) ruiken! Maar omdat niet iedereen in dezelfde luxe positie zit, zal ik weer dankbaar delen en bloggen. :-)
Ik probeer me allereerst te bedenken waarom ik mijn laatste reizen niet heb geblogt. Was het mijn volle programma ter plaatse, gebrek aan inspiratie, dacht ik dat mijn verhalen niet meer gelezen zouden worden? De enige reden waar ik langer bij stilsta, is dat ik mijn eerste reizen schreef over het vrijwilligerswerk dat ik deed. Sinds ik voor Livingstone werk, bestaan mijn reizen grotendeels uit werk. Dat zou het kunnen zijn. Mensen niet jaloers willen maken op mijn droombaan…
Verder mijmerend besef ik me, dat ik het misschien wel verplicht ben, jullie mee te nemen naar Afrika door te bloggen. Ik verkeer immers in de luxe positie dat ik ga. Door mijn ervaringen te delen kan ik iets voor jullie doen, maar meer nog voor mensen als Willy in Bukulula, voor mensen als Fikru (directeur van Dorcas Ethiopia), voor een gehandicapt kind als Naba. Ik mag ambassadeur zijn voor hun passie, moed en doorzettingsvermogen.
Immers, waarom organiseert Livingstone werkvakanties voor jongeren? Waarom bestaan er EO Eva reizen naar projecten van en voor goede doelen? Waarom neemt Dorcas ook vrijdag twintig mensen mee naar Ethiopie die ik mag begeleiden? Juist. Om jongeren een wereldervaring te bieden. Om te werken aan bewustwording. Om ambassadeurs te werven en ambassadeurs te laten zien wat er door hun steun al bereikt is. Om mensen ter plaatse te bemoedigen. Het mes snijdt aan twee kanten. Op reis gaan om te ontmoeten, samen te werken en elkaar te inspireren. De wereld een beetje mooier maken. Verhalen horen, opnemen en overdenken. Om ten slotte verhalen van hoop door te kunnen geven.
Dat is het! Ik schreef geen blog, omdat ik eigenlijk wil dat iedereen zelf gaat. Het Afrikaanse leven is nauwelijks te beschrijven. Daarover moet je ter plaatse horen, het ervaren en zelf(s) ruiken! Maar omdat niet iedereen in dezelfde luxe positie zit, zal ik weer dankbaar delen en bloggen. :-)
-
26 Februari 2015 - 09:36
Helma:
Fijn dat je je ervaringen weer met ons wilt delen, zodat wij weer een beetje met je mee kunnen reizen.
Ik wens je een mooie tijd in Ethiopië. -
26 Februari 2015 - 13:28
Janne:
Ik ga graag weer een keertje echt mee :-) Veel plezier en geniet! -
26 Februari 2015 - 19:40
Christa:
Hè hoi,
Tjonge het kan verkeren, kennelijk zit we nog ergens in je systeem -
26 Februari 2015 - 21:29
Jany De Bruijn:
Dag Monirah ,bedankt je schrijven ,hoe je deze reis ervaar.
Vond het leuk om weer eens iets van je te horen. Wens je ,mooie en goede dagen, wie ontmoet en begroet.
Hartelijke Groet
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
