In between (India and Rwanda)
Door: Monirah
Blijf op de hoogte en volg Monirah
23 Maart 2012 | India, Delhi
Op de avond voor vertrek naar Roaring Rwanda ook nog even terugkijken op Incredible India. Ik zit ‘in between’.
Terug in Nederland heb ik niet eerder de tijd en rust kunnen vinden om de foto’s van India uit te zoeken en een laatste verslag af te maken. De titel had ik al wel: “Bringing back the lost smile”, naar het gelijknamige motto van pastor John en zijn team.
In India mocht ik kennismaken met voor mij een heel nieuwe wereld. Hoewel ik de eerste dagen nog veel vergelijkingen zag met Afrika kwam ik daar met de dag verder op terug.
Wat ik in Afrika niet eerder zo sterk beleefde was de apathie en wanhoop op gezichten van mensen. Geen vrolijkheid op straat, geen gesprekken in het openbaar vervoer… Mensen in Delhi stappen letterlijk over elkaar heen en laten elkaar (links) liggen. Er zijn van die filmpjes op internet waarop te zien is dat mensen met een boog om anderen heenlopen. Ik ben er nu een van. Op straat lag een meisje in dekens gewikkeld. Er zaten zoveel vliegen op haar gezicht dat ze eruit zag alsof ze niet meer leefde. En als dat wel het geval was, dat het niet lang meer zou duren... Maar ik kon niets doen. Machteloos. In een stad met 16 miljoen mensen… in de schemer. In het niets. Wat voelde ik me klein.
En dan John die de volgende dag lachend zegt: ‘God has fantasy’… en er volgde een pittige (theologische) discussie. – Je zou van je hobby toch je werk kunnen maken, en andersom :-) -
Gaaf dus om te zien dat John en zijn team wel heel positief in het leven staan. Wat een fantastische man is John, wat een mooi stabiel team en wat een geweldige hervonden lost smiles op de gezichten van de kids in het Grace Care Centre!
Als toetje kon ik de laatste dagen, na de eerste dagen veel gewerkt te hebben, ook nog meer van (het oude) Delhi zien, oa de Jami Masjid moskee. En jawel ik kon ook nog per trein (5 uur heen en 5 uur terug) een dagje naar de Ganges toe. Badende mensen, veel puja (dingen om te offeren), diverse sadhu’s (heilige mannen), bedelaars en uiteraard vele godenbeeldjes. Zie de foto’s…
Ik heb genoten van een prachtige, leerzame reis en zie uit naar de volgende…
Roaring Rwanda, een land dat bijna al de mensen die ik vertelde dat ik ernaar toe zou gaan deed herinneren aan de vreselijke genocide van 1994. Maar als het goed is, heeft Rwanda meer te’ bieden’ dan deze vreselijke geschiedenis. Voor Livingstone en de samenwerking met de EO, mag ik een reis voor lezeressen van het blad Eva voorbereiden.
Spannend, ik ken er nog niemand, kom er morgenavond aan en moet alles zelf zien te rooien. Enige wat ik heb geregeld is mijn eerste overnachting in een herberg. Nu nog een goedlachse taxidriver vinden die me de wegwijst… Ik heb er zin in!
Lieve groet,
Monirah
Terug in Nederland heb ik niet eerder de tijd en rust kunnen vinden om de foto’s van India uit te zoeken en een laatste verslag af te maken. De titel had ik al wel: “Bringing back the lost smile”, naar het gelijknamige motto van pastor John en zijn team.
In India mocht ik kennismaken met voor mij een heel nieuwe wereld. Hoewel ik de eerste dagen nog veel vergelijkingen zag met Afrika kwam ik daar met de dag verder op terug.
Wat ik in Afrika niet eerder zo sterk beleefde was de apathie en wanhoop op gezichten van mensen. Geen vrolijkheid op straat, geen gesprekken in het openbaar vervoer… Mensen in Delhi stappen letterlijk over elkaar heen en laten elkaar (links) liggen. Er zijn van die filmpjes op internet waarop te zien is dat mensen met een boog om anderen heenlopen. Ik ben er nu een van. Op straat lag een meisje in dekens gewikkeld. Er zaten zoveel vliegen op haar gezicht dat ze eruit zag alsof ze niet meer leefde. En als dat wel het geval was, dat het niet lang meer zou duren... Maar ik kon niets doen. Machteloos. In een stad met 16 miljoen mensen… in de schemer. In het niets. Wat voelde ik me klein.
En dan John die de volgende dag lachend zegt: ‘God has fantasy’… en er volgde een pittige (theologische) discussie. – Je zou van je hobby toch je werk kunnen maken, en andersom :-) -
Gaaf dus om te zien dat John en zijn team wel heel positief in het leven staan. Wat een fantastische man is John, wat een mooi stabiel team en wat een geweldige hervonden lost smiles op de gezichten van de kids in het Grace Care Centre!
Als toetje kon ik de laatste dagen, na de eerste dagen veel gewerkt te hebben, ook nog meer van (het oude) Delhi zien, oa de Jami Masjid moskee. En jawel ik kon ook nog per trein (5 uur heen en 5 uur terug) een dagje naar de Ganges toe. Badende mensen, veel puja (dingen om te offeren), diverse sadhu’s (heilige mannen), bedelaars en uiteraard vele godenbeeldjes. Zie de foto’s…
Ik heb genoten van een prachtige, leerzame reis en zie uit naar de volgende…
Roaring Rwanda, een land dat bijna al de mensen die ik vertelde dat ik ernaar toe zou gaan deed herinneren aan de vreselijke genocide van 1994. Maar als het goed is, heeft Rwanda meer te’ bieden’ dan deze vreselijke geschiedenis. Voor Livingstone en de samenwerking met de EO, mag ik een reis voor lezeressen van het blad Eva voorbereiden.
Spannend, ik ken er nog niemand, kom er morgenavond aan en moet alles zelf zien te rooien. Enige wat ik heb geregeld is mijn eerste overnachting in een herberg. Nu nog een goedlachse taxidriver vinden die me de wegwijst… Ik heb er zin in!
Lieve groet,
Monirah
-
23 Maart 2012 - 21:25
Mzungu:
Respect!!!!!! Doe voorzichtig ;-)
Xxx -
23 Maart 2012 - 21:30
Wytske En Jan:
ben er stil van.... -
23 Maart 2012 - 22:15
Jany:
Beste Monirah. Alweer verrast via je ondoenlijke woorden. Vanwege de boekenweek las ik ; Hoeveel kameraadschap,vind je in de letteren,door het schrijven ontstaat er een goede Vriendschap,met je lezers.
We denken aan je.
-
25 Maart 2012 - 19:14
Amanda:
Mwiriweho (goedenavond) Monirah,
Amakuru (hoe gaat het)? Opnieuw op reis, las ik in de nieuwsbrief van LST. Nu naar het land waar het voor mij ooit begon. Zelf was ik drie weken op CEFORMI, een school op een van de heuvels van Kigali waar wezen een tweejarige beroepsopleiding krijgen. De genocide is nog springlevend, maar toch gaat het leven ook volop door in Rwanda, was mijn ervaring. Een hele goede en mooie tijd gewenst bij alles wat je gaat doen! Wellicht Kigali Memorial Centre, de memorial sites in Nyamata en Ntrama of Lake Kivu? Geniet van alles/alle ontmoetingen. Urugendo rwiza (goede reis)!
Hartelijke groet, Amanda
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
